←  terug naar verhaaltjes
De gele groeiboom
Download download

De gele groeiboom

Een verhaal geschreven voor Hannah
met haar woord boom

Dark mode Light mode

Klein was de boom, die tussen alle andere grote bomen stond. Hij was klein, want het lukte hem niet om te groeien. De andere grote bomen om hem heen hielden alle zonlicht tegen. En ook de regen kwam niet bij de kleine boom, omdat de grote bomen alle regen opvingen.
Maar de kleine boom hield vol, hij wilde ook groot worden.
Omdat de kleine boom geen zonneschijn of regen kreeg, begon hij een rare gele kleur te krijgen. En alle andere bomen vonden het alleen maar grappig, die gekke kleine boom met die rare kleur. Maar de kleine boom hield vol. Want elke dag kwam Hannah met haar rode gietertje. En elke dag gaf Hannah de kleine gele boom water. Ook Hannah hoopte dat de boom zou groeien en zorgde goed voor het boompje.

Niet heel lang nadat de kleine boom zijn vreemde kleur kreeg, kregen de bomen onverwacht bezoek van houthakkers. De houthakkers namen hun tijd om de juiste bomen uit te zoeken om deze om te zagen. Toen ze de kleine gele boom zagen, begonnen ze te lachen. Wat een vreemde boom. Nee, deze lieten ze staan. Daar heb je niks aan. En om de kleine boom heen begonnen de houthakkers in de bomen te zagen. Eén voor één vielen ze om. Dat was niet leuk om te zien en al snel waren de houthakkers met luid gebulder klaar en vertrokken ze met hun nieuwe houtvoorraad.

Ook al lachten de bomen altijd om het kleine boompje, hij voelde zich nu toch wel alleen. Daar stond hij dan, in een verlaten landschap. Gelukkig kwam Hannah elke dag langs om water te geven met haar rode gietertje. Toen voelde het gele boompje iets wat hij nog nooit had gevoeld. Het was een lichte en warme gloed waar het boompje erg gelukkig van werd. De zon scheen op hem, hij stond volop in het zonlicht. Het boompje had geen idee hoe lang het duurde, maar hij genoot net zolang totdat de zon onderging.
En hij wachtte, en wachtte. Hij wachtte de hele avond en nacht totdat de zon weer op zou komen. En tot de zon op kwam, scheen het zachte maanlicht op het kleine boompje. Langzaam verdween het maanlicht en langzaam kwam de zon op.
Toen een zonnestraal de kleine boom net aanraakte verdween de zon achter een stapel dikke grijze wolken. Nog voordat het boompje teleurgesteld kon zijn begon de regen te vallen. De regendruppels vielen door zijn takken naar beneden. Zijn wortels in de grond namen elke druppel op die het boompje maar kon vinden.

Door de zonneschijn, de regen en het water uit Hannahs gietertje begon het kleine gele boompje te groeien. Zijn takken werden steeds groter en hij werd hoger. Maar hoewel de boom groter werd, bleef hij geel. Maar dat veranderde toen zijn blaadjes aan de takken begonnen te groeien. Zijn blaadjes waren niet groen, zoals bij alle andere bomen. Deze blaadjes hadden alle kleuren die je maar kunt bedenken. Rood, paars, geel, blauw, oranje, groen en roze. En deze blaadjes kregen elke dag weer een andere kleur. Misschien kun je zelf ook nog kleuren verzinnen. De boom had ze, echt waar.

En het kleine boompje werd groot, heel groot. Misschien wel drie keer groter dan een normale boom. Hij kwam zelfs zelfs net boven de wolken uit. De boom was zo mooi, iedereen die de boom ziet wordt meteen verliefd op zijn schoonheid.
Er kwamen al snel vogels naar de grote gekleurde boom. Ze maakten nestjes en gingen er wonen. Maar dat waren niet de enige boombewoners. Er kwamen ook eekhoorntjes wonen. En wasberen, en koala’s, en apen, en ooievaars, een zebra, een uil en een ijsbeer.

En weet je wie ook in de grote boom ging wonen? Hannah. Hannah bouwde een mooie grote boomhut tussen alle dieren en had het mooiste uitzicht. En nog elke dag klom Hannah naar beneden met haar rode gietertje om de gele boom een beetje water te geven.

Einde

←  terug naar verhaaltjes
Top