←  terug naar verhaaltjes
Het zwarte pootje
Download download

Het zwarte pootje

Een verhaal geschreven voor Floor
met haar woord Sabra

Dark mode Light mode

Heb je het verhaal gelezen van Harry’s grote ontsnapping? Daar komt een zwarte kat in voor. En deze zwarte kat heet Sabra. Sabra de kat. En ik hoor je nu denken: Sabra? Wat een gekke naam. Waarom heet deze kat niet gewoon Snoepie of Zwartje? Batman misschien? Nou, Sabra heeft zijn naam gekregen van zijn vorige baasje, Ben Bedaria. Weinig mensen kennen Ben Bedaria en hij komt ook niet in de geschiedenisboeken voor. Maar ik ken het verhaal. Ben Bedaria was een gulle piraat die alle schepen veroverende en leegroofde die hij tegenkwam op de zeven zeeën. En met een gulle piraat bedoel ik een piraat die al het beroofde goud aan arme mensen gaf die langs de kust woonden. Iedereen langs de kust kende hem dan ook en stonden vaak op de uitkijk in de hoop dat hij zou komen langsvaren.

Maar je begrijpt vast dat, hoewel Ben veel vrienden maakte, ook veel vijanden had door zijn vele rooftochten op zee. Op een nacht werd het schip van Ben Bedaria door andere schepen omsingeld en meer is er niet bekend.
Wat ik wel weet, is dat Ben een kat op zijn schip had, want dat bracht geluk. Ook al was het een zwarte kat. Deze kat reisde samen met zijn baasje de hele wereld over. Ze gingen van kust naar kust, van vuurtoren naar vuurtoren, van dorp naar dorp en deelden gouden munten uit aan iedereen die het nodig had.

Die avond dat het schip werd omsingeld, zette Ben zijn kat Sabra op een houten vlotje met een zak gouden munten. Ben duwde het vlotje weg van het schip en deze dreef naar het strand. Sabra de kat stapte van het vlot af, schudde zijn vachtje af en waterdruppels spetterden alle kanten op. In de verte zag Sabra kanonnen op zee afgaan. Sabra sleepte de geldzak mee in zijn bekje en trok het vaste land in en zocht een schuilplaats.

Soldaten van de hebberige koning bonsden op de deuren van een arme kleermaker, ze kwamen weer belasting ophalen. En net als de bakker, de smid betaalde de winkelier met de laatste centen die hij had. Hoe moesten ze nou eten kopen?
De volgende ochtend in alle vroegte vonden al die winkeliers enkele gouden munten naast hun schoenen of laarzen. En naast de munten lag een klein briefje met een afdruk van een zwart kattenpootje. Het was voor de bewoners een groot mysterie waar deze munten vandaan kwamen. Het kon niet van Ben Bedaria zijn, want zijn schip was niet in de verre omtrek te bekennen. Wie het ook was, ze waren blij dat ze met de gouden munten eten konden kopen.
Al snel ging een gerucht dat er ’s nachts een gemaskerde held was, die gouden munten bij arme mensen neerlegde die het echt nodig hadden. Maar wij weten wel wie de munten naar arme bewoners bracht, toch? Het was Sabra. Sabra liep ’s nachts de donkere smalle straatjes en steegjes door met gouden munten in zijn bekje. Hij sprong door het raam van arme bewoners naar binnen en legde de munten bij schoenen of laarzen neer. Hij doopte zijn pootje dan in een inktpotje die mensen altijd thuis hadden en zette zijn zwarte afdruk op papier.

En zo ging het enkele jaren door, zodat niemand in armoede hoefde te leven. En na een aantal jaren werd de hebberige koning opgevolgd door de lieve koningin Floor. En vanaf dat moment ging het een stuk beter in het land. En sinds het beter ging met het land, stopte de mysterieuze held die ’s nachts door het dorp zwierf met het uitdelen van gouden munten. Ze zouden er nooit achterkomen wie de gouden munten uitdeelde. Maar om deze held te eren, werd het zwarte pootje symbool op hun vlag, het teken voor zorgzaamheid.

Tegenwoordig woont Sabra bij een familie thuis die ook een cavia hebben. Op het eerste gezicht lijkt Sabra een gewone huiskat, die elke nacht naar buiten gaat. Maar als hij s’ nachts naar buiten gaat, zou hij dan met een zak gouden munten op zoek gaan naar mensen die het nodig hebben?

Einde

←  terug naar verhaaltjes
Top