←  terug naar verhaaltjes
's Avonds wachten op Sinterklaas
Download download

's Avonds wachten op Sinterklaas

Een verhaal geschreven voor Eva
met haar woord sinterklaas

Dark mode Light mode

Eva zette haar schoen nog iets rechter neer. Het was perfect zo. Een grote wortel en zelfs wat stro voor Amerigo, dat is zoals je waarschijnlijk weet het paard van Sinterklaas. En voor Sinterklaas zelf had Eva zandkoekjes gebakken, met daarop glazuurgezichtjes van Sinterklaas en Piet. Ze legde de koekjes op een schoteltje naast de schoen neer. Dat vond Sinterklaas vast lekker na het beklimmen van al die daken en schoorstenen. Nu alleen nog zingen. En zo hard en mooi als ze kon, zong Eva ‘Zie ginds komt de stoomboot’ en ‘Daar wordt aan de deur geklopt’. Het was niet zomaar een avond, vanavond zou Eva namelijk op Sinterklaas wachten, zodat ze hem persoonlijk kon ontmoeten. Ze zou de hele avond en nacht op hem wachten. Net zolang, tot Sinterklaas door de schoorsteen naar beneden zou komen. Dan kon ze Sinterklaas een knuffel geven en dan zouden ze een selfie maken, zodat Eva het iedereen kon laten zien dat ze Sinterklaas had ontmoet. Eva legde haar fototoestel alvast klaar naast de bank.

Eva deed alle lichten in de kamer uit en verstopte zich achter de bank en wachtte stilletjes in spanning af. Het was erg stil. Ze wist ook niet hoe lang ze moest blijven wachten totdat Sinterklaas tevoorschijn zou komen.

Pfff nou, van al dat wachten kreeg Eva wel trek. Eén koekje eten kan toch geen kwaad? Die zou Sinterklaas toch niet missen. Ze kwam achter de bank vandaan en pakte een koekje van het schoteltje. “Omjomjumnumjum” murmelde Eva terwijl ze het koekje at. Ze waren wel erg lekker. Nog eentje dan, want er waren nog vijf koekjes over. Okee nog één allerlaatste. En voor ze het door had was het schoteltje leeggegeten. Ze nam ook nog wat hapjes van de wortel. Eva schuifelde naar de bank en hoorde opeens gerommel op het dak. Waren dat de hoeven van Amerigo? Zou het… zou het Sinterklaas zijn? En terwijl Eva daarover nadacht viel ze in een diepe slaap.

Eva schrok de volgende dag wakker. “Nee!” schreeuwde ze. “Heb ik de Sint vannacht gemist?”. Ze rende naar het raam en keek naar buiten. Het was nog donker en de maan scheen hoog in de lucht. Ze keek over de straat en naar de daken van de huizen. Maar er was geen Sint, Amerigo of Piet te zien. Eva liep snel naar haar gezette schoen en was verrast. Er lagen pepernoten, kikkers en muizen. En een brief! De Sint was vannacht wel geweest. Snel rolde Eva de brief open en las hardop:

[Sinterklaas stem] “Lieve Eva, We zagen je slapen en snurken op de bank en hebben je maar niet wakker gemaakt, de zelfgemaakte koekkruimeltjes die je hebt achtergelaten hebben ons lekker gesmaakt."

Ook heeft Amerigo het stro en de afgekloven wortel naar binnen geschrokt, Samen met deze trouwe knol is de Sint weer stilletjes naar buiten gesjokt.

Tot snel!

Sint en Piet”

Eva was een beetje teleurgesteld dat ze Sinterklaas had gemist. Tot ze naast de schoen ook haar fototoestel zag liggen. Maar die lag toch naast de bank? Ze bekeek de foto’s op haar camera en werd helemaal blij. Sinterklaas had twee gekke selfies gemaakt! Eentje van hemzelf en eentje samen met Piet en Amerigo!

Eva ging het volgend jaar weer proberen. Je weet het namelijk maar nooit of je Sinterklaas tegenkomt.

Einde

←  terug naar verhaaltjes
Top